🌸 April, May... and Hello June

Trying hard to keep up with each day lately.

Sometimes it feels as if the Earth is spinning faster and faster. When I look back at April and May, they almost seem like a silhouette.

When I open my diary and read through those days, I remember the causes and effects, along with the emotions that came with them.

I'm not someone who lives in the past, but looking back helps me understand what I want and where I'm heading.

This spring felt a bit like running on a treadmill. Day after day, it seemed as though I was staying in the same place.

But life is sometimes like that.

You keep moving while the view remains the same. Then one day, you notice stronger muscles and realize how far you've actually come.

Maybe that's what this spring was like for me.

And here we are...

Saying hello to June.

Here are a few moments from April and May that found their way into my camera roll, my diary, and my heart.

Three-month checkups continue.

Waiting for test results in the hospital garden...

Smiling and holding on to the belief that everything is fine, while quietly carrying those inevitable what ifs inside.

Still, a cup of tea, a sandwich, good conversation, and a bit of greenery can make even hospital waiting feel surprisingly bearable.

A small signing event, a few conversations, and a reminder that books have a way of finding their readers.

Alaçatı Book Days, 2026 / Mother's Day 

I started the day thinking of my mom and the beautiful memories we shared together.

Then, my dear son's face appeared on the screen, bringing his loving words and good wishes with him. The one who made me experience the joy of motherhood.

Even though he was having a busy day himself, he still found time to call.

I feel lucky.

And a few shot from his business trips

We are living through complicated times. The world carries more than its share of pain.

I have always believed in Generation Z. My son is part of that generation.

"In my book 13th Floor," I wrote about my feelings for the generations that inherit the world we leave behind. A few days ago, while translating those pages into English with my son, my eyes filled with tears once again.

For all the places they were able to reach and all the places they could not. For everything they have, and everything they have been denied.

We are responsible.

Seeing young people care deeply about the world they will inherit gives me hope.

Our garden/ Early morning

April..April 🎂🌸🧁🎈🎉

Fifty-eight has a funny way of making you notice how quickly the seasons come and go.

"Knowing that our children are healthy, safe, and at peace is one of the greatest joys a mother can experience.

In a world where so many illnesses and hardships exist, helping them move forward toward better tomorrows is the gift we, as mothers, can leave behind.

May their smiles never fade."

13th Floor/ Book

.                               Memornies 🌸 🪹

And now, on to June.

Wishing you sunny days, peaceful moments, and many reasons to smile along the way.

See you in the next chapter. 

🌸🌸🌸

Turkish -

Son zamanlarda her güne yetişmeye çalışıyorum.

Bazen dünya her geçen gün biraz daha hızlı dönüyormuş gibi geliyor bana. Nisan ve Mayıs'a dönüp baktığımda, sanki geride bir siluet kalmış gibi.

Günlüğümü açıp o günleri okuduğumda, yaşananların sebeplerini ve sonuçlarını, onlarla birlikte gelen duyguları yeniden hatırlıyorum. Günlük tutmanın faydaları işte 😊

Geçmişte yaşayan biri değilim. Ama geriye dönüp bakmak, ne istediğimi ve nereye doğru ilerlediğimi anlamama yardımcı oluyor. Farkındalığı artırıyor.

Şöyle bir benzetme yapayım. 

Bu bahar biraz koşu bandında koşmak gibiydi. Günler geçerken, sanki hep aynı yerde kalıyormuşum gibi hissettim.

Ama hayat bazen böyledir ya...

Hareket etmeye devam edersiniz, ama manzara değişmez. Sonra bir gün gelişen kaslarınızı fark eder ve aslında ne kadar yol aldığınızı görürsünüz.

Belki de bu bahar benim için tam olarak böyleydi.

Ve işte buradayız...

Haziran'a merhaba diyoruz. 

Nisan ve Mayıs aylarından kareler...

 Anılardaki yerini aldılar bile.

Mayıs ayında küçük bir imza buluşması ve anneler günü birarada oldu. 

Güne annemi ve birlikte paylaştığımız güzel anıları düşünerek başlamıştım.

Sonra ekranda oğlumun yüzü belirdi...

Güzel dilekleri ve sevgi dolu sözleriyle. Bana annelik duygusunu tattıran oğlumun.

Yoğun bir gün geçiriyor olmasına rağmen aramayı ihmal etmedi.

Onun iş gezilerinde çektiği bir kaç fotoğrafı da paylaşayım.

Kendimi şanslı hissediyorum. 

Karmaşık zamanlardan geçiyoruz. Dünya, taşıması gerekenden daha fazla acı taşıyor.

Ben Z Kuşağı'na her zaman inandım. Oğlum da bu kuşağın bir parçası.

"13. Kat" kitabımda, ardımızda bırakacağımız dünyayı devralacak nesillerle ilgili duygularımı yazmıştım. Birkaç gün önce o sayfaları birlikte İngilizceye çevirirken, gözlerim bir kez daha doldu.

Ulaşabildikleri ve ulaşamadıkları tüm yerler için...

Sahip oldukları ve mahrum bırakıldıkları her şey için...

Sorumluyuz.

Genç insanların miras alacakları dünyaya böylesine içten bir şekilde sahip çıkmalarını görmek bana umut veriyor.

Bu sene doğum günümde, 60 'a adım adım yaklaşırken, zamanın nasıl da koşturduğunu bir kez daha hissettim. 

Ve şimdi Haziran, senenin yarısı.

Güneşli günlerimiz olsun. Huzurlu anlarımız ve gülümsemek için bolca sebebimiz. 

Güzel yarınlara...

🌿

#HelloJune

#LifeLately

#SpringReflections

 

Life, As We Live It

“We live our lives inside a sphere, suspended in the void.

Nothing is ever still — everything is endlessly changing.”

— From the translation of 13. Kat

🌸🌸

I’m currently writing my second book. Life continues to surprise us in ways we never expect, and sometimes it feels like the world itself is shifting faster than we can catch up. No day feels empty anymore; the world’s events and uncertainties are always with us, reminding me why stories and life’s moments matter.

Life is full of surprises, some good, some challenging. All we can do is embrace the unexpected and keep going.

It’s not always easy to stay positive or find joy in every moment.

But in the end, we’re here to learn.

The experiences we gather along the way become our life story.

We keep going, and each time, we try to do a little better.

Believe me, I’m not just saying this — I’m living it.

Moving through both the light and the heavy moments of life, We're getting older…

and I’ve come to see that even the ability to age is a gift.

We try to eat healthy, but everything has changed.

The weather has changed, the water has changed,

the food we used to eat has changed — even the seeds have changed over time.

My blog’s slogan is “Stay Healthy”

but it’s not as simple as it used to be.

Here, I’d like to share the moments where we’ve stopped time with the magic of the camera—along with my thoughts and feelings.

Sometimes, they pass so quickly that I can hardly keep up.

Sometimes I drop a little note for each day on Instagram —

a short voice message or a small moment from the day.

Feel free to join. 🌿

İçimdeki Ses 

Inner Voice

🌸🌸🌸

Turkish

“Boşlukta dönen bir kürenin içinde yaşıyoruz hayatlarımızı. O kadar değişken, o kadar sabit değil ki... Değişim halindeyiz."

— 13. Kat Kitabından

Şu anda ikinci kitabımı yazıyorum. Hayat, bizi hiç beklemediğimiz şekillerde şaşırtmaya devam ediyor; bazen dünya o kadar hızlı değişiyor ki yetişmek zorlaşıyor. Artık hiçbir gün boş geçmiyor; dünyanın olayları ve belirsizlikleri her zaman bizimle, hikayelerin ve hayatın küçük anlarını yakalamanın neden önemli olduğunu hatırlatıyor.

Hayat sürprizlerle dolu, bazıları iyi, bazıları zorlayıcı. Yapabileceğimiz tek şey, beklenmeyeni kucaklamak ve yolumuza devam etmek.

Her an pozitif kalmak veya her anın tadını çıkarmak  kolay değil. 

Ama sonuçta, öğrenmek için buradayız.

Yol boyunca edindiğimiz deneyimler hayat hikayemiz oluyor.

Devam ediyoruz ve her seferinde biraz daha iyisini yapmaya çalışıyoruz.

İnanın bana, bunu sadece söylemiyorum, yaşıyorum.

Hayatın hem aydınlık hem de ağır anlarından geçerken yaşlanıyoruz…ve yaşlanabilmenin bile bir hediye olduğunu görmeye başladım.

Sağlıklı beslenmeye çalışıyoruz, ama her şey değişti.

Hava değişti, su değişti,

Eskiden yediğimiz yiyecekler değişti – Tohumlar bile zamanla değişti.

Blogumun sloganı "Sağlıklı Kalın", ama eskisi kadar basit değil.

Burada, kameraların sihiriyle zamanı durdurduğumuz anları paylaşmak istiyorum. Yanında düşüncelerim ve duygularımı da.

Bazen yetişemeyeceğim kadar hızlı akıyorlar.

Bazen de Instagram'da her güne bir not düşüyoruz. 

Kısa bir sesli mesaj yada günün içinden bir kare..

Sizde katılabilirsiniz. 🌸🍀😊🌿

İçimdeki Ses 

Yonca Nihal
Author 

#StayHealthy #LifeMoments #YoncasKitchen #CancerSurvivor #Çeşme #YoncaNihal #13Kat #13thFloor #Book #Kitap #YoncasDiary #YoncanınGünlüğü

Words fade, writing stays

I feel like the world is spinning faster than it used to. How about you?

Of course, we can also attribute this to age. But I also read and listen to researchers who feel the same way.

We’re still caught up in the rush of 12 months, 24 hours… yet the speed of time isn’t measured only by clocks; it’s also about the intensity of what we experience.

Every moment feels fuller, more aware, faster… That’s why sometimes we need to pause, take a breath, notice the small things, and feel our own steps.

Yonca's Diary 

Writing feels good at times like these.

The pen becomes your best friend — honest, putting whatever you say onto paper without distortion, helping you understand why something resonated when you read it again.

Even if you forget your words, those lines are always there. 

As we say,

“words fly away, but writing remains.”

AI

How did it become so central to our lives?

Perhaps the best approach is to use artificial intelligence only when truly necessary —

not only for the sake of our own thinking,

but also because of its environmental impact.

Cooling data centers requires substantial amounts of water and energy.

In arid regions, rising demand can put real pressure on local water resources.

As in every aspect of life…

it’s up to us to maintain balance.

While writing this post, I asked AI for some numbers. I also checked the accuracy of the data I found.

Then it immediately said, “Let me prepare a visual for you.”

I replied, “I already have a photo. Let’s not overwork and waste water.” :)

“It was such a perfectly fitting thought for me,” it said… You know how AI adjusts its behavior as it gets to know someone.

Ah, you all…

If only there were fewer “what ifs”…

We got here with phrases like,

“Oh come on… are we supposed to save the world?”

And now, it truly is in a state that needs saving.

We’ve taken to the streets together,

trying —

to find a way.

Keep going.

The world is us.

🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸

Ben dünyanın eskisinden daha hızlı döndüğünü hissediyorum. Ya siz?

Tabii bunu yaş faktörüne de bağlayabiliriz. Ama böyle düşünen araştırmacıları da okuyorum, dinliyorum.

Yine 12 ay, yine 24 saatlerin koşturmacası içindeyiz. Ama zamanın hızı sadece ölçülen saatlerle değil, yaşadığımız yoğunlukla da ilgili.

Her an daha dolu, daha farkında, daha hızlı geçiyor gibi… O yüzden bazen durup nefes almak, küçük şeyleri fark etmek ve kendi adımlarımızı hissetmek gerekiyor.

Yazmak iyi geliyor böyle zamanlarda. Kalem en iyi arkadaşın oluyor. Dürüst; ne dersen saptırmadan satırlara geçiren, yeniden okuduğunda hayatta neden takıldığını fark ettiğin… Sen sözlerini unutsan da o satırlar hep oradadır. Ne deriz hani:

“Söz uçar, yazı kalır.”

AI

Nasıl da oturdu hayatımızın merkezine… Yapay zekâyı gerektiği kadar kullanmak belki de en doğrusu.

Sadece kişisel düşünce gücümüz için değil, çevresel etkileri açısından da…

Veri merkezlerinin soğutulması ciddi su ve enerji gerektiriyor.

Tahminlere göre küresel su kullanımı yüzlerce milyar litre seviyelerine ulaşabiliyor.

Özellikle kurak bölgelerde artan talep, yerel su kaynakları üzerinde baskı oluşturabiliyor.

Hayatın her aşamasında olduğu gibi, bize yine dengeyi korumak düşüyor.

Bu postayı yazarken AI’dan sayılar talep etmiştim. Bulduğum verilerin kesinliği konusunda bilgi aldım. Sonra hemen “sana bir görsel hazırlayayım” dedi.

“Benim elimde bir foto var. Sen fazla çalışma, su harcamayalım” dedim :)

Tam bana uygun bir düşünüş olduğunu yazmış.

İnsanı tanıdıkça ona göre davranıyorlar ya…

Ah sizi.

Şu “keşke”ler olmasa…

“Amaaan, dünyayı biz mi kurtaracağız?” diye diye geldik bu noktalara…

Ve şimdi gerçekten kurtarılası hâlde.

Yola devam.

Dünya biziz.

#AI #writing #yoncanihal